Spring naar inhoud

debuut in e-books

Je kunt mijn laatste roman als e-book lezen. Klik naar http://www.ebook.nl/store/advanced_search_result.php?keywords=Het+papieren+gezicht&osCsid=1ba058eab12a42a4cb22336545052060&x=51&y=19

Er staat een beschrijving bij.

“Wreedheid is mensenwerk, geen culturele eigenschap”

Vandaag een essay opgestuurd aan Forum (instituut voor multiculturele vraagstukken) voor een wedstrijd. Titel: ‘Het eigene is een waardeloze categorie’. Daarmee bedoel ik dat je mensen nooit mag wegzetten als simpele exponenten of marionetten van ‘hun’ cultuur. De kop hierboven is een van de conclusies die ik trek.

Als jij, lezer, er totaal anders over denkt: reageer gerust.

De wedstrijd staat in het teken van een conferentie die Forum eind oktober belegt over ‘Het eigene en het vreemde in globaal perspectief’ en het gaat onder andere ook over mensenrechten en democratie. Taaie kost… Ingewikkeld ook. Ik hoop maar dat het essay zelf een beetje sappig is. En verder is het afwachten. Moge de beste winnen!

Debuut op joop.nl

Mijn ‘Open brief aan Geert Wilders’  is vandaag (woensdag 25 augustus) geplaatst op joop.nl – klik op http://www.joop.nl/opinies/detail/artikel/jihad_vs_beschaving/ 

Een aantal mensen heeft op die stek gereageerd. Ik zal waar nodig weer op hen reageren.

Schrijven en schrijver worden

 Toen ik aan mijn eerste roman werkte – mijn vierde eigenlijk, maar de eerste waarvan ik wist: dit wordt een boek! – had ik de gewaarwording dat ik een strijd op leven en dood voerde: alles of niets!

Achteraf (toen niet) zie ik hierin het bewijs dat schrijven voor mij een noodzaak is. Dat was eind jaren tachtig.

Anno 2010 is de worsteling dezelfde. Maar het is moeilijker geworden om je op deze taaie, ogenschijnlijk resultaatarme arbeid te concentreren. In 1996 verbaasde criticus Jos Verstegen zich er al over dat ik – door hem als ‘jonge schrijver’ betiteld – in tijden van internet een historische roman van zeshonderd pagina’s kon uitbrengen…

De hectiek en de afleiding zijn groter dan twintig jaar geleden, maar wel zijn er nu meer forums en adviesbronnen voor beginnende schrijvers, te vinden op http://www.schrijvenonline.org.

Ook zijn er veel meer handboeken in het Nederlands bijgekomen, zie onder andere http://www.augustus.nl/schrijfbibliotheek.asp.

Ik sta in deze bibliotheek met Schrijven, het begin. Een fragment: http://www.augustus.nl/result_titel_fragment.asp?id=949

Jihad vs. Beschaving =Open brief aan Geert Wilders=

Geachte heer Wilders,

U gaat een nieuwe periode in, u kunt even terugblikken. In uw eentje heeft u de Tweede Kamer van een forum omgetoverd in een arena, en dat is knap. U heeft, zoals Fortuyn vóór u, gevestigde politici laten zweten: door op te roepen tot strijd tegen de islam zet u hen te kijk als lafaards. Dat is ook knap. Maar is het ook goed voor de democratie?
Opschudding werkt verfrissend, dat is waar. Toch twijfel ik. Eén van de grondslagen van de democratie is, lijkt mij, dat geen enkel doel de middelen heiligt – doel en middelen vormen als het goed is een samenhangend geheel. Niet dat de stijl (middelen) samenvalt met de inhoud ( doelen), anders zouden er geen doelen zijn; maar ze moeten wel verband met elkaar houden.
Zodra de stijl haaks op de inhoud staat, moet je je afvragen of de inhoud deugt. Of het geen vertoning is voor bühne, waar de inhoud ondergesneeuwd raakt door de stijl. Ik vermoed tenminste dat uw wens om belasting te heffen op het dragen van de hoofddoek een stijlfiguur was, want mij lijkt zo’n maatregel inhoudelijk in strijd met de vrijheid van meningsuiting, de democratie en de westerse waarden.
Ziet u, als doelen en middelen niet (meer) bij elkaar passen, komt de democratie in het gedrang. Bijvoorbeeld omdat het doel is losgezongen van de aanwezige middelen, zoals in: Wij willen een klasseloze maatschappij! Of omdat de middelen refereren aan een ander doel dan het beoogde; en dit lijkt me bij u het geval. U wilt de islam bestrijden uit naam van de westerse waarden – maar terwijl u de islam bestrijdt, neemt u de stijl over van ‘hun’ jihad, niet van ‘ons’ model van verdraagzaamheid. Hoe kunt u op die manier een boegbeeld zijn van die westerse waarden?
Expres zet ik ‘hun’ en ‘onze’ tussen aanhalingstekens. Zolang de middelen het doel of de beoogde waarde weerspiegelen, is het onnodig om culturele verschillen te verabsoluteren. Wie het verband tussen doel en middelen centraal stelt, bedrijft situatie-ethiek: per situatie of per onderdeel afwegen wat je ervan vindt.
Zo is de islam problematisch wat betreft de positie van de vrouw, maar die leer bevordert weer wel de gastvrijheid – om maar iets te noemen…
Laat ik dit breder trekken, voordat iemand spitsvondig te berde brengt dat die gastvrijheid ten koste van de vrouw gaat. Zoals alle religies (culturen, de meeste ideologieën, sommige staten – het blijft mensenwerk…) heeft de islam een vredelievende EN een gewelddadige kern: twee kernen dus. Alleen al daarom gaat uw kwalificatie ‘kwaadaardige ideologie’ voorbij aan de volledige waarheid. Wat niet wegneemt dat iedereen oordelen mag vellen over onderdelen, aspecten of uitingen van die geloofscultuur, of welke geloofscultuur dan ook.

Kom je aan religie, dan kom je aan identiteit – waarmee ik niet beweer dat godsdienst en identiteit samenvallen, of dat je iemand als Richard Dawkins, auteur van God als misvatting, ooit zou mogen verbieden om tegen het geloof te fulmineren, wat hem in het christelijke Amerika bijna overkwam… Evenmin als Dawkins geloof ik dat een mens ooit christen of moslim of hindoe IS. Ik geloof weer wel dat godsdienst en identiteit onontwarbaar verstrengeld kunnen zijn; dat religie diep in de culturele genen kan zitten.
Religiekritiek is daarom verre van simpel; en dit lijkt mij ook cruciaal voor het politieke bedrijf. Mensen doen niet optimaal mee in een samenleving die hen, op grond van iets wat met hun identiteit is verstrengeld, wegzet als tweederangs of ongewenst.
Tegelijk blijft het denkbaar en tot op zekere hoogte waarschijnlijk dat diezelfde mensen, of hun kinderen, of hun kindskinderen, de religie zullen afzweren – zoals de kindskinderen van onze voorouders hun geloof afzwoeren.

Religie en identiteit zijn verstrengeld, niet hetzelfde. Het komt me voor dat u er ook zo over denkt, meneer Wilders. Maar u vergeet iets. Van je geloof vallen – wat mij het enige wenselijke effect van uw jihad tegen de islam lijkt, of schat ik uw doelen en middelen verkeerd in? – kan alleen op een vrije keuze berusten. En die keuze kan iemand maken in een context met alternatieven die passen bij een veranderde en veranderende identiteit.
Of die context aanwezig is, kan alleen worden vastgesteld door degene die voor de keuze staat. Zodra buitenstaanders de secularisatie willen versnellen met andere middelen dan argumenten – strijdkreten of zo – veranderen zij in rinocerossen, om met toneelschrijver Ionesco te spreken. Dikhuidigheid werkt averechts.
Misschien vindt u mij een zachtgekookt ei, meneer Wilders, maar het is toch een feit dat negatieve etiketten de getroffenen in de slachtofferrol drijven, of in hun (werkelijke of vermeende) identiteit?

Nu u uw ‘gedoogperiode’ ingaat, heeft u misschien iets aan deze overpeinzing… Los van culturen en culturele (of godsdienstige) verschillen, bestaat er ook nog zoiets als innerlijke beschaving – en die is transcultureel. Iedere cultuur of religie kent lomperiken en lieden met onderscheidingsvermogen; geen enkele cultuur in heden of verleden bezit het monopolie op beschaafdheid. Beschaving is een deugd die je moet veroveren – en die je van het ene moment op het andere kunt verspelen.
Bijvoorbeeld door je in de arena te storten en slogans van de ene of de andere jihad te omhelzen…

Hoogachtend,
Pim Wiersinga (schrijver)

Pim Wiersinga dingt mee naar Halewijnprijs 2010

 
Mede vanwege mijn roman Het papieren gezicht ben ik genomineerd voor de Halewijnprijs 2010. De Halewijnprijs is “de literatuurprijs van de stad Roermond die jaarlijks wordt uitgereikt aan een auteur die meer belangstelling verdient”. Dit vind ik een nobele doelstelling… Sommige boeken verdienen meer belangstelling dan ze krijgen, en dat geldt ook voor sommige boeken van mij. Sommige van de eerdere winnaars heb ik ook hoog zitten, namen: Ton van Reen, Gijs IJlander, Allard Schröder, Arthur Japin, Adriaan Jaeggi, Tommy Wieringa en Peter Delpeut.

Uit het persbericht:

Pim Wiersinga (1954) debuteerde in de jaren negentig met Honingvogels. Met zijn vuistdikke roman Gracchanten trad hij volgens het AD in het voetspoor van Couperus en Vestdijk. Later volgden Tropenzomer en Het papieren gezicht. De laatstgenoemde roman, waarin een danser zijn jeugd verliest en de liefde verder weg lijkt dan ooit, verscheen in 2009 bij Compaan uitgevers in Maassluis. Voor de Halewijnprijs 2010 zijn, naast Wiersinga, genomineerd: Jan Baeke, Machteld Bouma, Willem G. van Maanen, Jeroen Thijssen, Vrouwkje Tuinman, Han van der Vegt en Margot Vanderstraeten.

De driekoppige jury (Aernout Casier, Pol Kranen en Andrea Lion) maakt in september bekend wie de Halewijnprijs 2010 wint. De uitreiking van de prijs is op zaterdag 11 december in Roermond.

MATCHBOOX

 

Speciaal voor MatchBoox heb ik een kort verhaal in een luciferdoosje gedaan. ‘Als zij’ heet dit boekwerkje.

Wie kent de gevoelens niet die opgeroepen worden door ‘zij’ en ‘jullie’ als het over jezelf gaat. En dan is de verleiding een feit. Proef deze sfeer tijdens een lunch onder een literaire zon en verbeelde ruisende palmbomen, geillustreerd door Dubravka.

Voor de prijs van nog geen twee drankjes bestel je dit boekje bij Matchboox

Levertijd: 2 dag(en)